Archieven voor de categorie ‘Uncategorized’

• Wat vraagt het gebruik van sociale media eigenlijk van je?

  Datum: 2010.07.02 | Categoriën: Uncategorized | Antwoord: 1

  Een RSS reader installeren is leuk om te doen. Maar wanneer ga je al die berichten ook lezen? Je hebt al een tijdje een LinkedIn profiel, maar je denk er niet aan om LinkedIn ook te gebruiken om een vraag aan je netwerk daar voor te leggen. En je ‘favorieten’ voortaan bewaren in een social bookmarking programma en dat ook gebruiken als bron van kennis en informatie als je een artikel ga schrijven… Het gebruik van sociale media vraagt om nieuw gedrag.

  Open source-denken
  Effectief gebruikmaken van sociale media vraagt om een bepaalde stijl van denken. Dit wordt ook wel de ‘open source style of thinking’ genoemd: ‘opening up access to information and ideas so as to generate new business opportunities, join a community that matters, and make a contribution to that same community’. Hier komt ook de uitspraak uit voort ‘give and you will receive’. Het web2.0 is gebaseerd op participatie en vrijelijk delen van ervaringen. Als je ervoor kiest om te participeren in sociale media, kies je ook voor participeren in een proces van online kennisdelen. Je gelooft erin dat wanneer je zelf iets geeft, je daar ook iets waardevols voor terug krijgt. Dat wordt wellicht niet direct zichtbaar. Je investeert als het ware in een opbrengst op de langere termijn. Dit vraagt om vertrouwen, openheid, en het vanuit een nieuwsgierige houding op een respectvolle manier met elkaar omgaan.

  Proactieve houding
  Niemand weet dat jij er bent als je niet zelf iets onderneemt. Je bent letterlijk onzichtbaar tot je iets laat zien. Hierbij helpt het als je helder hebt wat je eigen vragen zijn en wat je wilt delen met anderen. Wat maakt jou aantrekkelijk voor anderen? Waar ben jij naar op zoek? Laat dit zien door pro-actief te werken: leg contact, reageer, plaats een bericht. Kortom, neem initiatief.

  Feedback kunnen organiseren
  De gedachte ‘het wordt beter als anderen ernaar kijken’ past erg bij participatie in sociale media. Iets hoeft niet af te zijn. Of volledig doordacht. Maak gebruik van de meedenkkracht van anderen, benut je netwerk. Laat collega-professionals vanuit andere perspectieven met je meedenken en waardeer de feedback die je krijgt. Dit vraagt om de bekwaamheid om je eigen feedback te organiseren. En de durf om je kwetsbaar op te stellen.

  Stel je werkt al een paar dagen aan een blogpost. Je kunt ernaar streven deze helemaal perfect en af te maken. Op een bepaald moment is het ook gewoon goed om hem te publiceren. Geef anderen de gelegenheid om erop te reageren en hem aan te vullen. De dialoog die dan ontstaat, geeft naar alle waarschijnlijkheid weer nieuwe ingangen, ideeën en wellicht input voor een volgende blogpost.

  Snel informatie kunnen scannen en verwerken
  Sociale media leveren veel informatie en contacten op. Veel interessante weblogs om te volgen. Veel tweets gedurende een dag. Veel groepen en netwerken om je bij aan te sluiten. Veel discussies om te volgen. Veel ideeën om te beschrijven in je weblog. Veel tools om uit te kiezen. Veel… ga zo maar door. En het is prettig wanneer het je lukt om dit af en toe prima te vinden. Om het niet erg te vinden dat je niet alles kunt volgen. Je moet kunnen kiezen waar je aandacht aan gaat geven en waaraan ook niet. En durven loslaten. Verder moet je snel informatie kunnen verwerken en beslissen waar je wel en niet aandacht aan besteedt.

  Een balans vinden tussen afleiding en focus
  Natuurlijk werk je met een bepaalde focus, maar het is ook goed om je af en toe te laten afleiden online. Je hebt een bepaald interessegebied en van daaruit stel je vragen, zoek je informatie, doe je mee in dialogen en plaats je berichten. Je zoekt professionals met wie je inhoudelijke raakvlakken hebt, die jou inspireren. Maar soms is het waardevol om een ander paadje in te slaan en te zien wat dat je brengt. Of een reactie die je op een bericht krijgt die net in een andere lijn is dan je had verwacht, toch eens met een serieuze blik bekijken. De kunst is om te kunnen gaan met een zekere mate van chaos en werkenderwijs te ordenen.

  Eén ding tegelijk blijven doen
  Het lijkt misschien of je voor actief gebruik van sociale media moet kunnen multitasken. Je Twitter-account bijhouden, een beleidsplan schrijven en bellen tegelijk lijkt efficiënt. Onderzoekers van de University of North Carolina bestudeerden in 2007 wat er gebeurt wanneer in je hoofd twee verschillende taken met elkaar in concurrentie gaan. Zij ontdekten dat wat ‘multitaskers’ doen, in werkelijkheid bijna altijd ’switchtasken’ is. De hersenen switchen heen en neer tussen de verschillende taken, waarbij delen van de hersenen beurtelings worden uitgezet en opgestart. Aandacht voor een mailtje tijdens een telefoongesprek betekent dus wel degelijk minder aandacht voor het gesprek. Volgens de onderzoekers kun je door lange training echter wel leren routinetaken te ‘automatiseren’ waardoor je wel kunt combineren. In veel gevallen echter is het belangrijk om aandacht te hebben voor de taak waar je mee bezig bent, ook bij sociale media. Dus val niet in de valkuil om te veel tegelijk te doen en alles half te volgen.

  Herken je deze veranderingen? Aanvullingen? Vast! Meer hierover hebben Joitske en ik ook beschreven in ons boek over sociale media en leren, dat na de zomer zal verschijnen bij Bohn Stafleu van Loghum.

• E-conferentie!? Technologie voor het goede!

  Datum: 2010.06.21 | Categoriën: Uncategorized | Antwoord: 0

  Voor de E-conferentie dacht ik dat de technologie meer nadelen had dan voordelen  Deze gebeurtenis heeft mij geleerd dat je moderne technologieën kunt inzetten voor het goede! Ik heb veel geleerd over veldervaringen van anderen en hoe om te gaan met verschillende strategieën in het toepassen van Internationaal Humanitair Recht. Ik leerde met name van de praktijkverhalen uit Angola en de Democratische Republiek Congo en over hoe internationaal humanitair recht toetepassen. We hebben elkaar beter leren kennen, deelden onze ervaringen en hebben geleerd hoe onze collega’s omgaan met uitdagingen. Dit waren enkele van de opmerkingen van humanitaire hulpverleners van het ACT-Alliance-netwerk, die deelnamen aan een E-conferentie voor Humanitaire Hulpverlening en Internationaal Recht. Zie video:
  

  Humanitaire Hulp en Internationaal Recht
  Op 25 mei 2010 namen afgevaardigden van de ACT Alliance deel aan de startbijeenkomst van het  seminar Humanitaire Hulp & Internationaal Recht. Dit 2-weekse seminar belichtte de  vier principes van Internationaal Humanitair Recht; 1. Humaniteit, 2. Neutraliteit, 3. Onpartijdigheid en 4. Onafhankelijkheid. Belangrijkste doel van de bijeenkomst was om de theoretische principes te verbinden met de realiteit van het werk in het veld. De 22 deelnemers afkomstig uit Europa, Afrika, Azië en Latijns-Amerika deelden ’succesverhalen’, ‘probleem cases’ en ‘fictieve scenario’s’ in de toepassing van Internationaal Humanitair Recht bij natuurrampen en gewapende conflicten. Het seminar is een initiatief van ICCOenKerkinActie en de  ACT Alliance, begeleid door het Hendrik Kraemer Instituut.

  De E-Conferentie
  Ter voorbereiding van dit  2-weekse seminar werd door het Hendrik Kraemer Instituut een E-conferentie gefaciliteerd in februari – maart 2010. Deze electronische bijeenkomst had als doel:

  1. Issues en vraagstukken voor het face-2-face seminar te identificeren;

  2. Ervaringen uit te wisselen over de toepassing van de 4 principes van Internationaal Humanitair Recht in het veld;

  3. Om vertrouwd te raken, om vertrouwen op te bouwen en een goede sfeer onder de deelnemers te creëren.

  De elektronische conferentie duurde 6 weken. De Web 2.0-tools die voor het virtuele seminar werden ingezet waren skype, listserver discussiegroepen (D-groeps) en wiki. Tijdens de eerste week van de E-Conferentie deelden deelnemers ervaringen via de  D-groep  over hun functie, favoriete literatuur en verwachtingen voor de e-conferentie. Tijdens de tweede week introduceerde een van de deelnemers uit Angola een probleem case. Voor 2 weken werden soortgelijke ervaringen en vragen gedeeld via e-mail discussies, en dit werd afgerond met een tele-skype conferentie. Omdat we te maken hadden met verschillende tijdzones, werden er per dag 3 skype teleconferenties gehouden.  Deze fase werd gevolgd door een tweede case afkomstig uit de Democratische Republiek Congo. Opnieuw met hetzelfde ritme en procedures.

  Opbrengst
  De E-Conferentie bracht volgens de deelnemers de volgende opbrengst op:

  1. Leermomenten en herkenning over elkaars praktische ervaringen in het veld bij de toepassing van internationaal humanitair recht bij noodhulpverlening;
  2. Identificatie van  brandende kwesties en leervragen voor het face-to-face seminar in mei-juni 2010;
  3. Het creëerde een groep sfeer onder de deelnemers en een gevoel van gezamenlijkheid. Dit effende de weg naar een gemakkelijke en succesvolle start van het face-to-face seminar.

• Video als digitaal gereedschap tot leren!

  Datum: 2010.05.09 | Categoriën: Uncategorized | Antwoord: 0

  Van 14 – 23 april, 2010 bezocht een 20-koppige delegatie uit Moldavië Nederland om meer te leren over het jongerenopbouwwerk in Nederland.  De delegatie bestond uit jongerenleiders, vertegenwoordigers van jongerencentra, NGO’s,  het ministerie van jeugd en onderwijs,  Moldova State University en de partner organisatie Procommunity Centre.  De studiereis vormt onderdeel van het projekt ‘Youth in the Center’  (gefinancieerd door Matra)  die beoogt  het jongerenwerk in Moldavië op landelijk nivo te versterken.   Het projekt bestaat uit  een samenwerkingsverband tussen Kontakt der Kontinenten, Proni  Centre for Social Education, Procommunity Centre en Hogeschool Windesheim.

  Tijdens de studiereis werden jongeren opbouwwerk projekten bezocht in Wageningen/ Renkum,  Friesland, Zwolle en Deventer.  Om het leereffect en de samenwerking onder de delegatie leden te stimuleren kregen ze een opdracht mee om een gezamenlijke krant en video te maken.  Op basis van interesse werd de delegatie in 4 teams verdeeld.  Ieder team had een journalist,  filmer, schrijver en regisseur  en was verantwoordelijk voor een studiebezoekdag.   

  Het video maken had een experimenteel karakter.   Op basis van een scenario/ film script maakte elke filmer een half uur aan shots per dag.  Hiervoor werd een eenvoudige digitaal camera  (jvc) gebruikt.   Aan het einde van de dag werden de belangrijkste scenes geselekteerd.  De groep streefde naar een combinatie van inhoudelijke en grappige elementen om het verhaal van hun studieweek te vertellen.

   Opbrengst

  Aan het einde van de studieweek kwam het filmteam met een video van 25 minuten, die werd gedeeld op de presentatieavond.   De film was een afspiegeling van inhoudelijke lessen en grappige gebeurtenissen.  “De opdracht dwong ons om  interviews te doen en met de jongerenwerkers en jongeren in gesprek te gaan”,   deelden de deelnemers.  “In het begin was ons het nut niet duidelijk, maar nu we het hebben gedaan zien we de meerwaarde. “  “Graag hadden we meer tijd gehad om meer inhoudelijk te delen,  want het programma was overvol” .    “Ik heb nu iets in me handen wat ik met mijn collega’s en maatjes in Moldavië kan delen en laten zien”.

  Een leuke bijkomstigheid was dat een van de deelnemers goed overweg kon met het videomonteren.   Door toepassing van een gebruiksvriendelijk filmmontage programma (Adobe Premiere elements 8.0) kon op een snelle en eenvoudige wijze een filmproductie in elkaar worden gezet. 

  Zie hieronder een 4 – minuut impressie van de participatieve video.

  Lessen

  De video opdracht bracht ons de volgende leermomenten

  *   Streef met de video niet naar de hoogste kwaliteit van filmproductie.  Het leren en ‘t proces om tot de video productie te komen zijn belangrijker.

  *  Niet iedereen uit de groep bleek een passie te hebben met het video maken.  Richt je daarom op de personen die het filmmaken leuk vinden,   en probeer anderen af en toe met een taak (zoals het interviewen) te betrekken  en gebruik andere werkvormen die ‘t leerproces te bevorderen.  ‘t krantmaken  was een effectieve methode, die hand in hand ging, met het videomaken.

  *  ‘t  gebruik van simpele video apparatuur  en een éénvoudig en gebruiksvriendelijk filmmontage programma vergemakkelijkt ‘t proces om deelnemers vanuit de groep (met name jongeren kunnen er al goed mee overweg)  zelf de filmproductie ter hand ter nemen.   Hiermee ben je minder afhankelijk van filmprofessionals die ‘t proces op technisch vlak kunnen beinvloeden.

  *   Bouw voldoende tijd in voor evaluatie van de filmbeelden en discussie,  zodat je daarmee het eigenaarschap voor de video maximaliseert.   Tijdens deze studiereis hadden we er te weinig tijd voor ingebouwd.

  *  Een afgeronde film geeft de deelnemers een gereedschap in handen om hun boodschap met anderen te delen, die niet bij de reis waren betrokken.

• Twitteren op de achtergrond

  Datum: 2010.05.04 | Categoriën: Uncategorized | Antwoord: 0

  Ik had me voorgenomen om de hele maand april te gebruiken om te experimenteren met Twitter. En aan het eind van de maand te besluiten of ik met Twitteren doorga of niet. En ja, ik kan zeggen dat het me wel te pakken heeft. Vooral omdat het voor mij waardevolle opbrengsten heeft: weblogs die ik zelf nog niet was tegengekomen, interessante blogposts, contact met nieuwe collega-professionals. Ik twitter inmiddels ook voor de NVO2 en dat dwingt me ook om iets wat ik interessant vind expliciet te verspreiden, met daarbij wat het zo interessant maakt naar mijn idee.

  Een andere manier om Twitter te gebruiken is op de achtergrond (the backchannel) bij een conferentie of training. Ter voorbereiding op een conferentie in juni ben ik me hier wat op aan het inlezen. Jane Hart beschrijft hoe ze Twitter heeft gebruikt als leerervaring in een face-to-face workshop.

  • Iedere deelnemer was in het bezit van een tool om mee te twitteren.
  • En er was een gedeelde hashtag die iedereen zou gebruiken, om zo de tweets van elkaar te kunnen volgen.
  • De workshop startte vervolgens met de uitnodiging om zich al twitterend aan elkaar voor te stellen. Een effectieve manier voor iedereen om er wat in te komen, zo bleek.
  • Gedurende de workshop heeft Jane geen flipover gebruikt, maar functioneerde het twitteren als zodanig. Deelnemer stelden hun vragen middels een tweet, maakten opmerkingen door te twitteren.
  • En Jane had in haar presentatie een aantal vragen opgenomen om het twitteren zo nu en dan wat richting te geven.

  Olivia Mitchell gaat nog een stap verder en beschrijft 8 praktische tips hoe twitter goed te gebruiken is als middel voor participatie. Wel sterk uitgaande van het idee dat een presentatie een belangrijk onderdeel is van de training of workshop, dat als kanttekening hierbij. Haar tips zijn:

  1. Ontwerp je presentatie zo dat dit geschikt is voor gebruik van Twitter op de achtergrond: deel je presentatie op in kleine stukjes met ruimte voor het twitteren tussendoor. En maak waardevolle tweets zichtbaar.
  2. Moedig de deelnemers aan om te twitteren: leg uit, gebruik hashtags, stimuleer.
  3. Bedenk hoe ook niet-twitteraars mee kunnen doen. Dit kan een belangrijke rol spelen bij een grote conferentie.
  4. Gebruik verschillende manieren om de twitterstroom te monitoren: las ‘twitter breaks’ in, vraag een deelnemer om als ‘twitter monitor’ te fungeren en aan te geven wanneer er een issue opkomt dat aandacht vraagt, en zorg ervoor dat de deelnemers op een groot scherm de twitterstroom kunnen zien.
  5. Vraag de deelnemers om een twitterbericht te ‘retweeten’ waar zij meer aandacht voor willen.
  6. Laat de illusie los dat je als trainer of spreker meer weet dan je deelnemers. Twitteren nodigt deelnemers juist uit om hun eigen expertise in te brengen en mee te denken.
  7. Twitter zelf ook en benoem zo de vragen die je aan de deelnemers wilt stellen.
  8. En.. je hoeft niet tijdens je presentatie alle vragen te beantwoorden die in twitterberichten aan je gesteld worden. Dit kun je naderhand ook nog doen door te twitteren.

  Ik krijg zo wel zin om het eens uit te proberen! Op zoek naar een overzichtelijke setting met deelnemers die wel in zijn voor zo’n experiment! Ter voorbereiding op een groter seminar. Ik hou jullie op de hoogte van mijn ervaringen!

• De donkere kant van online interactie …

  Datum: 2010.04.27 | Categoriën: Uncategorized | Antwoord: 0

  Bij artikelen over sociale media worden vooral de voordelen benadrukt: we kunnen nu zelf een beweging starten rond een iets wat ons bezig houdt (in zeven stappen!), zonder kosten met de hele wereld uitwisselen en bellen (via skype), of zoals Esmée Denters via youtube beroemd worden. Zelf ben ik ook vooral enthousiast en zou niet graag terug naar de tijd voor sociale media.

  Toch moet je ook oog hebben voor de nadelen en de donkere kant van sociale media. Denk aan cyberbullying en haatgroepen. Of aan privacy issues. Bij sollicitaties wordt er gezocht naar informatie en kan er iets boven komen waar je niet trots op bent. En ook inbrekers lezen mee op twitter wanneer je op vakantie bent. En de snelheid waarmee informatie wordt rondgestuurd op internet via blogs en twitter leidt tot hypes en maakt ruimte voor manipulatie. Journaliste Nicole Carlier beschrijft in het artikel ‘knetter van twitter‘ hoe je moeilijk los kan komen uit haar relatie als je je ex voortdurend tegen komt online.

  Als we het hebben over online faciliteren van samenwerkingsprocessen en online uitwisseling van ervaringen zijn er ook zeker donkere kanten. Hierbij een aantal de donkere kanten die ik zoal zie aan online trajecten:

  • Technologie stress. Jongeren (de netgeneratie) zijn over het algemeen snel en handig met het oppikken van het werken met een nieuwe online tools. Voor anderen kan dit toch een behoorlijke stress opleveren en onzekerheid. Weet je juist hoe je in bijeenkomsten overkomt en hoe je een vergadering moet leiden, gaat een deel online gebeuren en ben jij juist degene die achteraan loopt…
  • Chaos en gebrek aan overzicht. Online communicatie is door een collega wel eens vergeleken met een ‘bloemkool’. Face-to-face kan ook chaotisch verlopen maar de communicatie is wel afgeperkt in de tijd en vaak ook nog begeleid door een voorzitter of facilitator. Online is de ruimte onbeperkt en kunnen discussies alle kanten opgaan. Voor mensen die van structuur houden moet dit toch wel een crime zijn… Dit wordt natuurlijk nog erger als er verschillende online tools gebruikt worden. Besluitvorming en divergeren is daardoor vaak lastig.
  • Continue stroom van informatie wat leidt tot en het-is-nooit-af-gevoel. Een bijeenkomst boek je in je agenda. Het is overzichtelijk. Online uitwisseling gaat continue door en met een enorme intensiteit. Het stopt niet en tegelijkertijd wil je wel alles weten.. Dit kan een heel onbevredigend gevoel geven. Ben je wel helemaal bij? Moet je die blogs eigenlijk ook niet lezen? Dit leidt natuurlijk ook tot stress. Ook vervagen de grenzen tussen privé en werktijd (wat overigens voor mij een voordeel is maar dat wordt niet door iedereen zo ervaren…).

  Af en toe moet je dan misschien ook juist kiezen om geen online interactie te stimuleren… Wanneer wel en wanneer niet?

  (foto via http://youngmarketing.web-log.nl/youngmarketing/2010/04/het-internet-he.html)

• Jongeren in Moldavië wegwijs op het internet

  Datum: 2010.04.02 | Categoriën: Uncategorized | Antwoord: 2

  Moldavië behoort met haar Bruto Nationaal Produkt tot één van de armste landen van Europa.   Mocht je denken dat ze achterlopen op ‘t gebied van web 2.0, internet en inzet van moderne media, dat heb je ‘t helemaal mis.  Tijdens ‘t projekt  ‘Youth in the Center’   (een gezamenlijk projekt van Kontakt der Kontinenten,  Proni  Centre for Social Education, Pro Community Centre en Hogeschool Windesheim – Zwolle)  hebben jongeren van 4 dorpen een internet platform via Odnoklasniki opgezet.    Met deze russische versie van facebook wisselen jongeren  ervaringen, foto’s en vragen met elkaar uit.  Het platform werd afgelopen zomer geïnitieerd, nadat jongerenleiders uit 4 Moldavische dorpen aan een zomerschool hadden meegedaan.

  Toen ik in maart jl. in Moldavië een training over professionele vaardigheden in het verkrijgen van een baan deed,  deelden de jongeren foto’s en impressies via Odnoklasniki. Zie hieronder een youtube video, waarin één van de jongerenleiders over haar ervaringen vertelt.

  Het projekt ‘Youth in the Center’ ,  gefinancieerd door Matra – Ministerie van Buitenlandse Zaken, heeft als doel bij te dragen aan het  versterken van jeugdwerk op het platteland.  Veel jongeren boven de 20 jaar vertrekken naar de grote stad of emigreren naar het buitenland.  Circa 10 – 15  % van de Moldavische bevolking werkt in het buitenland.  In veel dorpen op het platteland hebben jongeren weinig toegang tot culturele-, educatieve-, recreatieve-  en werkondersteunende activiteiten.  Internet vormt een uitzondering.  Veel jongeren maken hiervan gebruik en spelen regelmatig spellen en vinden informatie via dit medium.    Het projekt ‘Youth in the Center’  probeert een extra dimensie toe te voegen. Jongeren tussen de 14 – 20 jaar worden gestimuleerd hun eigen clubs op te zetten en te runnen met ondersteuning van volwassenen (ouders),   gemeenten en lokale organisaties.   Jongeren ontwikkelen hiermee sociale vaardigheden, ‘t werken in teams en doen door ‘t vrijwilligerswerk al professionel vaardigheden op.  ‘t Projekt beoogt dat de clubs op lange termijn worden gecontinueerd.  Odnoklasniki is één van de internet media en web 2.0 gereedschappen, die hier een rol in vervullen.